Vazgeçmekten vazgeçme şiiri

Senden önce neydi vazgeçemediklerim merak ettim? Şimdi sensin tek vazgeçemediğim, en azından artık bunu biliyorum!

Atamadım seni ateşe, ben de seninle atladım, içim yana yana… Sonra bomboş, beyaz bir odaya girdim. Odada kocaman bir ayna vardı. Aynaya baktığımda önce gözyaşlarımı gördüm. Yüzümde hüzün, üzerimde ise yalnızlık. Dik durmaya bile gücüm yoktu, sensizliği yaşadım, Allah yaşatmasın! Yok, bir rüya, kabus değil bu anlattığım, bir terapi aslında. Nelerden vazgeçebiliyoruz şu hayatta, peki ya vazgeçemediklerimiz?

Elbette senin de önceliklerin olacak hayatta. Bunları zaman içinde kendin belirleyeceksin ve zaman içinde fark etmeden değiştireceksin. Belki biri sormadığı sürece hiç aklına gelmeyecek hatta neler olduğunu bile bilmeyeceksin. Ama sana tek söylemek istediğim bebeğim:

Hayatta hiçbir şeyden vazgeçme ama vazgeçebilecek gibi yaşa!

İlgili Makaleler

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Başa dön tuşu