Çocuklarda karanlık korkusu

Reem Nöropsikyatri Merkezi’nden Dr. Mehmet Yavuz, korku duygusunun, bebekliğin 4. ayından itibaren başladığını belirtiyor. Yani insanoğlu hayatının ilk 4 ayında korkusuzdur.  Araştırmalar çocukların %90’ının gelişiminde az ya da çok bazı şeylerden korktuklarını göstermektedir. Eğer bu korku ile başa çıkılmazsa sorun genel olarak Niktofobi olarak adlandırılan hastalığa dönüşür. Burada önemli olan çocuğunuzun korkusunu anlamaya çalışmak ve bu korkusuyla baş etme aşamasında çocuğunuza yardımcı olmak.
Peki, bu korkuların nedeni nedir? Bu korkular genellikle ailelerin “Bunu yemezsen öcüler gelir.” , “Çabuk uyumazsan öcüler gelip alacak seni.” gibi cümleleriyle başlıyor. Dr. Mehmet Yavuz bu konu hakkında  “Anne ve baba için oldukça pratik ve sonuç odaklı gözüken bu tarz diyaloglar çocuğun korkularının pekişmesine, zihinlerinde ebeveynlerinin de onayladığı bir korku kaynağı oluşmasını sağlar. Bebeklik ve çocukluk döneminde farklı nedenlerle korkutulan çocuk yanlış ebeveyn tutumları nedeniyle korkmayı öğrenmiştir. Korkusu, sürekli bir kaygıya ve dolayısıyla fobiye dönüşmüştür.” diyor.
Çocuğunuz palyaçodan korkuyorsa onu sirke götürmezsiniz, kedilerden korkuyorsa çocuğunuzu kedilerden uzak tutabilirsiniz. Ama gündüzü takip eden gece her zaman vardır. Bu nedenle karanlık korkusundan kaçınmak çok daha zordur.
Çocuklar uyuma vakti geldiğinde genellikle tek başına yatmak istemezler, uyumamak için çeşitli bahaneler üretirler ya da odalarında ışığın sürekli yanmasını isterler, karanlık odalara tek başlarına girmek istemezler, anne-babalarının yanında yatmak isterler. Işıkların yanması ya da anne-babanın yanında yatmak çocukları rahatlatır, kendini güvende hisseder. Ama bu bir çözüm değildir.
Anne-baba olarak ne yapmalı?
Anne-baba olarak neler yapmak gerektiğini Dr.Mehmet Yavuz şunları öneriyor;
• Gelişim dönemine özgü doğal korkuları olunca, güven verici, açıklayıcı, korkuyu desteklemeyen bir tutum içinde olmalıyız. (Karanlıktan korktuğunu biliyorum, ama tut elimi ışığı açıp bir şey olmadığını görelim.)
• Empati kuralım! (Çocukluğumuzda karanlıkta parmak uçlarında tuvalete gittiğimiz günleri unutmayalım. Korkularını küçümsemeden, onların çocuk dünyaları içinde yorumlayalım.)
• Etkili iletişim kurup yansıtma yapalım! (Konuşurken diz çökün, onunla eşit seviyeye gelin, onu anladığınızı hissetmesi için söylediği kelimeleri tekrar etmek sakinleşmesini sağlayacaktır)
• Çocuğunuza sarılmaktan çekinmeyin!
• Disiplin aracı olarak korkuyu kullanmayın! Korkulu masallar anlatmayın!
• Çocuğunuza model olun! Çocuklar yetişkinleri taklit eder. İyi ve kötü özellikleri çok iyi gözlemler, aynısını yapar.
• Açıklama yapın. Korkusu hakkındaki sorulara sabırla cevap verin!
• Gelişim dönemine özgü olmayan, çocuğunuzun ve sizin yaşam kalitenizi bozan fobilerde bir uzmandan destek alın!

Derleyen: Ege EBCİN
e.ebcin@ebebek.com

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Başa dön tuşu
Kapalı
Kapalı