Ebeveynlere Tavsiyeler

Çocuklara mutlu bir yuva sağlama rehberi!

Ebeveynler arasındaki pozitif ve güçlü bağlar çocuğun kendi mutlu ve başarılı hissetmesine yol açar ve karakterini bu ortamdan aldığı olumlu özelliklerle şekillendirmesine neden olur. Çocukların kendi huzursuz ve mutsuz hissettiği ortamlarda ise çocuk hem akademik hem de sosyal açıdan yavaş yavaş başarısızlığa sürüklenir. Ve davranış değişiklikleri gösterebilir. Uzmanlara göre aile içinde problemleri olan çocuklarda gözlemlenen ilk belirtiler şu şekilde sıralanıyor:

-şiddet ve düşmanlık gösteren davranışlar artar

-antisosyal ya da içine kapanıklılık hali görülebilir

-akademik başarıda düşüş ve öğrenme problemleri oluşabilir

-uyum ve problem çözme becerilerinde sorunlar gözlemlenebilir

-depresyon ve insan ilişkilerinde başarısızlık görülebilir

Şimdi düşünebilirsiniz ki her sorunumuz olduğunda çocuğumuz yukarıdaki tepkileri mi veriyor diye. Cevabımız hayır. Evinizde yaşanan küçük bir sorun çocuğunuzun hayatına hemen yansıyacak diye bir şey yok. Burada önemli olan bu sorunun aile hayatınızı ve eşinizle olan ilişkinizi ne kadar süre ne düzeyde etkilediği… Anlık tartışmalar ve fikir ayrılıkları yaşanabilir. Bunlar doğaldır. Hatta bazı uzmanlar bu tip tartışmaların sosyal ilişkiler hakkında çocuğunuza bilgi verdiğini ve onu dış dünyaya hazırladığını bile savunuyor, onlara göre dış dünyada sorunla karşılaşan çocuk bunu yadırgamıyor hatta ailesinden öğrendiği metotlarla sorunu çözüyor ve hayatına devam edebilir. Ancak hal böyle olunca burada dikkat etmeniz gereken en önemli şey evdeki sorunları eşinizle beraber nasıl çözdüğünüz! Çünkü çocuğunuz sizi örnek alıyor ve bir süre sizin davranışlarınızı kendisi de öğrenip o da bunları uyguluyor. Yapmanız gereken tek şey var o da çocuğunuzun nasıl davranmasını istiyorsanız SİZ öyle davranın.

 

Kaçının…

 

Çocuğunuzun aile ortamında kendini huzurlu hissetmesi için yapabileceğiniz şeyler var, bunları bir sonraki adımda sıralayacağız. Ancak bazı davranışlardan kaçınarak da çocuğunuzu mutlu edebilirsiniz. Örneğin,

-eşinizle olan tartışmalarınızı çocuğunuz önünde yapamamaya özen gösterin

-sinirli olduğunuz anlarda, kontrolünüzü kaybetme riski olabileceği için tartışmayın, sakinleşin ve tartışmayı siniriniz geçtikten sonra yapın.

-eski problemleri gündeme getirmeyin

-eşinizle ve çocuklarınızla olan ilişkinize katı kurallar koymayın

-çocuğunuza aile içinde onu aşağılayacak nitelikte bir isim takmayın, onunla alay etmeyin ve iğneleyici davranışlardan kaçının

-sorun anında suçlu aramayın

-düşünceleriniz karşınızdaki kişinin okumasını beklemeyin, bunları onunla paylaşın

 

Neler Yapabilirsiniz?

 

-Ailenizi hayatınızın birinci önceliği yapın. Ailenizdeki tüm bireyler sizin hayatınızdaki en önemli şeyin aileniz olduğunu bilsin ve bunu hissetsin. Tabii ki zaman zaman işe ve diğer uğraşlara öncelik vereceğiniz zamanlar olacaktır ama aile bireyleriniz her zaman onların sizin için en önemli varlıklar olduklarını bilsinler.

-Ailenizle geçireceğiniz özel anlar yaratmaya çabalayın.

-Çocuğunuza söz verin ve verdiğiniz sözleri yerine getirin.

-Sorunları çözmek için her zaman konuşmayı deneyin. Şiddet göstermek, küsmek ya da yokmuş gibi davranmak sorunu çözmenize değil aksine sorunu derinleştirmenize yol açar ve çocuğunuzun olumsuz yönde etkilenmesine neden olur, unutmayın.

-Her zaman ulaşılabilir durumda olun. Eşiniz ya da çocuklarınız ne zaman isterlerse size ulaşabileceklerini bilsinler, çocuğunuzun kendini güvende hissetmesi için bu çok çok önemli.

Yararlanılan Kaynaklar:

Amato, P., & Booth, A. (1997). A generation at risk: Growing Up in anEra of Family Upheaval. Cambridge, MA: Harvard University Press

Kelly, J. (2000) Children’s adjustment in conflicted marriage anddivorce: A decade review of research. Journal of American

Academy of Child & Adolescent Psychiatry. 39(8), 963-973.

Jenkins, J. (2000). Marital conflict and children’s emotions: The development of an anger organization. Journal of Marriage and

Family. 62(3), 723-736.

Marriage Matters Project Newsletter, Ohio State University Extension. http://www.hec.ohio-state.edu/famlife/marriagematters/

Princeton University and The Brookings Institution.http://www.futureofchildren.org

O’Brien, M., Margolin, G., & John, R. (1995). Relation among maritalconflict, child coping, and child adjustment. Journal of Clinical Child Psychology. 24(3), 346-361.

 

İDİL SEDA AK

 

 

İlgili Makaleler

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Başa dön tuşu