Bir sünnet olamama hikayesi!
İki kez ertelenen sünnetle bir Türkiye rekoruna doğru koşuyoruz. Yeni doğan sünnetine niyetlendik. Mümkün olmadı. Biz de geçtiğimiz Cumartesi gününe her şeyi organize ettik. Kıyafetler aldık, fotoğraflar çektirdik. Ancak sonuçta sünnet gerçekleşemeden eve geri döndük! Üçüncüye Allah kerim!
Oğlumuz olacağını öğrenir öğrenmez eşimle karar verdik: kesinlikle yeni doğan sünneti yaptıracaktık. Hekimlere göre de en sağlıklı olan oydu. Ben çok tantana sevmem. Sünnet düğünüydü, derneğiydi uğraşmak bana çok anlamlı gelmez. Zaten bu devirde böyle şeylere gerek olmadığını düşünürüm. Farklı düşünenlere saygım var, elbet. Ancak narkoz olmadan yeni doğan sünneti yaptırmak çok akıllıca görünüyordu. Ancak o dönem doğum yaptığım hastanenin hekimi uygun bulmadı. Yaptıramadık. Büyük konuşmamak gerekiyormuş, anladım.
Ama kiminle konuşsam çocuğun hatırlamayacağı yaşta sünnet yaptırmak daha iyidir diyordu. Biz de aynı fikirdeydik. Sevdiğim bir arkadaşımın önerisi ile Dr. Nadir Tosyalı’ya gittik. O da yapılmasının uygun olacağını belirtti. Alp, alerjik bünyeli bir çocuk olduğu için anestezi beni korkutuyordu. Nadir Bey çok pozitif bir hekim… Beni anladı. Sünnetten bir gün evvel anestezi uzmanına gittik. Alp birkaç gündür nezle idi. Alerjisi olduğu için çok da önemsemedik. Doğduğundan beri burnu hep tıkalı zaten! Oğlumu muayene eden anestezi uzmanı, “tablo farklılaşmadığı sürece anestezi almasında sakınca yok.” dedi. Bize göre tablo değişmediği için sünnete hazırlandık. Babaanne, anneanne, dedeler geldi. Fotoğraflar çektirdik. Sünnet şapkası takıldı, papyonlu, maşallah’lı pozlar verildi. Heyecan içinde hastaneye gittik. Kısacası hastaneye gidene kadar her şey yolundaydı. Ta ki anestezi uzmanı oğlumu muayene edene kadar! Anestezi uzmanı Hakan Bey, hırıltının göğüsten geldiğini ve anestezi vermenin uygun olmadığını söyledi. Açık konuşmak gerekirse o sırada mantıklı düşünemedim. Oğlum 6 saattir açtı. Evde büyükanne, büyükbabalar toplanmıştı. Biz sünnete hazırdık. Neden iptal edilecekti ki? Ama Hakan Bey şöyle dedi: “Kendi çocuğuma yapmayacağım bir şeyi başkasının çocuğuna yapmam.” Bu açıdan kendisini takdir ediyorum. Hal böyle olunca biz de tedirgin olduk. Çocuk Cerrahı Dr. Nadir Tosyalı da hüsranımızı görünce, “çocuk doktoru da görsün, iyice içiniz rahat etsin” dedi. Çocuk doktoru da muayene etti. Akciğerlerde enfeksiyon vardı. Hemen tedavisi planlandı. Sünnet yine kısmet olmadı. Ancak, “Hastalar bu kadar istekli iken, müşteri kaybetmek pahasına sünnetten vazgeçmek her hastanenin yapabileceği bir şey değil. Kim bilir belki başka bir hastanede olsaydık oğlum sünnet olacak ve gereksiz komplikasyonlar oluşacaktı. Bu sebeple reklam yapmayı pek sevmem. Ama bahsi geçen hastanenin Anadolu Sağlık Merkezi olduğunu belirtmek isterim. Ve buradan kendilerine çok teşekkür ediyorum.
Belki bizim sünnet teşebbüsü 2 kez ertelendi ama geç olsun güç olmasın diyoruz. 3 sefer başaracağımıza inanıyorum. Yoksa oğlumun sonu Şaban filmlerine dönecek :)
İyi haftalar,
Yorumlar
Bizde ilk oğlumun sünnet macerasında sizinle aynı deneyimleri paylaştık hatta 1 adım fazlasını biz 3 kez döndük sünnet işleminden 4. de başardık çok şükür :) Yeni doğan sünneti olamadı 1,5 yaşında babamız vazgeçti 3,5 yaşında da Dr.umuz yapmadı ve son olarak 6 yaşında sünnet olabildi minik adamım... İkinci oğlumda ise 1. denememizde sünnet ettirmeyi başarabildik :) Ama şunu anlıyorum ki ne kadar erken sünnet olurlarsa iyileşme ve adaptasyon süreci bir o kadar kolay ve çabuk oluyor. Ben narkoz verilmesi taraftarı olmadığım için lokal anestezi ile gerçekleşti cerrahi müdahale... Dr.umuzun tecrübe ve sağduyusuyla da çok rahat geçtik bu süreci... İlk önce büyük oğlum oldu ve 15-20 dk. sonra da küçük oğlum sünnet oldu. Ama eve geldiğimizde ilk ayağa kalkan küçük oğlumdu... Sanki birşey olmamış gibi hayatına aynı zıpırlıkla devam etti minik adam... Büyük oğlumun biraz daha zaman aldı iyileşmesi... Neyse sonunda sünnet oldular çok şükür... Sizin oğluşunuz da sağlıcakla sünnet olur inşallah...
Sizde Yorum Yapın!
Yorum yazabilmeniz için üye girişi yapmanız gerekmektedir.Üye girişi yapın veya kayıt olun.
Editörün Son Yazıları
Özel çocuklar ve anneleri (21.05 2012)
Geçen hafta Ebebek Çamlıca’da gerçekleştirdiğimiz “Engelli Bir Çocuğu Büyütürken…” seminerini bir türlü yazmaya fırsat bulamadım. Oysa ki ne çok şey öğrendim, o gün. Bebeklerimizin uyumamasının, iştahsız olmasının; çocuklarımızın gideceği okul seçiminin, yaz okulu tercihinin ne kadar önemsiz olduğunu öğrendim. DevamıAnne olmak güzel şey! (11.05 2012)
Çocuklarla her özel gün bir başka kutlanıyor. Doğum günlerini de, anneler gününü de, yeni yılı da anlamlı kılan çocuklar aslında… Kızım ve arkadaşları sayesinde anne olmanın ve anneliğin ne kadar güzel ve özel bir şey olduğunu bugün bir kez daha anladım. DevamıZamane çocuklarından inciler (27.04 2012)
Yeni nesil çocukların ne çok cevheri varmış. Çok güzel anekdotlar geldi. Hoşuma gidenlerden bazılarını sizlerle paylaşıyorum. Tahmin ederim ki sizin de yüzünüzde bir tebessüm oluşacak. Çok yaşasın çocuklarımız, iyi ki varlar! DevamıZamane çocukları çok bilmiş! (16.04 2012)
İpek’in verdiği bir yanıt üzerine aklıma birkaç sene evvel yazdığım bir yazı geldi. “Anne – çocuk diyalogları” adlı bu yazıda zamane çocuklarının anne-babalarını şaşırtan cevaplarını yazmıştım. Bugün o yazıdan alıntılar yapacağım. Sizin de paylaşmak istediğiniz anne-çocuk diyalogları varsa gönderirseniz sevinirim. DevamıBizim Küçük Şampiyonlar (06.04 2012)
Bir bebek iki yaşına gelene dek yaklaşık 28 kilometre emekler, 900 kilometre yürür ve 5.760 kez düşer. Bunu kuş uçuşu uzaklıklara vuracak olursak bebeğin 2 yılda yaptığı yol Ankara ve Bingöl arasındaki mesafeye eşittir. İnanılmaz değil mi? Evlerimizde küçük şampiyonlar varmış da haberimiz yokmuş! DevamıAramıza Katılın
