• Ana Sayfa
• Üye Girişi
• Bebek.com Hakkında
• İletişim

Yeniden başlamak

Avusturya'daki ilk gecemde sebebini bizimkilerinde bilmediği bir şekilde biraz huzursuz uyudum. Benim bugüne kadar bu kadar hareket ettiğimi hiç görmemişti bizimkiler. Bu yaşta uyurgezerlik olsaydı onu da yapardım herhalde.

Profesyonel anne babalar gibi bunun sebeplerini oturup düşündüler sabah. Ufak bir zirve toplandı hemen oracıkta. Beni rahatsız edebilecek şeylerin bir listesini yapıp, sonraki gece bunları sırası ile elemeye başlayacaklar. Annem muhtemelen yediklerim üzerinde duruyor. Her gün başka bir yerde uyumak, başka mutfaklardan beslenmek büyükler için bile kolay değil. Eee ben daha iki yaşında bile değilim. :)

Sabah oteldeki kahvaltıyı iptal edip, kendimiz bir şeyler yapmaya karar verdik. Annem bana zor şartlar altında güzel bir çorba hazırladı. Benim, bu gece huzursuz uyuduğumdan da, bu çorbanın bu duruma karşı ilk hamle olduğundan da haberim yoktu. Hepsini mideye indirdim.

Dışarıya çıkıp Tuna'ya karşı kahvaltımıza devam ettik. Etrafımızı o kadar çok arı sardı ki. Gelip gelip benim sıktırmalı bal tüpüme kondular. Arı bal yapar diye anlatmıştı annem, ama bu arılar bal yapmak için bal yemek istiyorlardı. Oradan uzaklaşmadan bal kavanozuna konmuş arı fotoğrafı çekmek için ısırılmayı bile göze alan babam tam da başarılı olamadan arkamızdan gelmek zorunda kaldı.

Öğlen yemeği için ve azalan yedek stoklarımızı doldurmak amacıyla bir markette yine mola verdik. Burada bizimkiler beni büyük market arabasına bindirmek yerine, elime benim sürebileceğim kadar küçük bir market arabası tutuşturdular. Önce bir süre marketin büyük otoparkında babamın gözetiminde koşturdum. Burada enerjimi biraz atmadan markete girseydim, zücaciye dükkanına girmiş fil etkisi oluşabilirdi marketin içinde. Şanslıyız ki gelen giden azdı ve otoparkın büyük bölümü boştu.

Çok heyecanlıyım. Bu benim ilk alışverişim. Önce yaşıtım bütün bebekler gibi bulduğumu arabaya atmaya çalıştım. Babam neler alacağımızı bana izah etti ve onun bana belli etmeden üstten tutarak idare ettiği araba ile alışverişi tamamladık. Yine de kaşla göz arasında aslında almayacağımız bir tereyağını arabaya atıvermişim. Onu da kasada bıraktık. Parayı kasadaki ablaya benim vermem için kucağına alan babam, minik market arabasını bisikletlerimize kadar sürmeme de izin verdi. Aldığımız 3-5 şey için uzun süren bir alışveriş oldu ama ben bundan hem çok şey öğrendim hem de çok mutlu oldum. Bizimkiler buna "fırsat eğitimi" diyorlar. Bana sınırlar ve kurallar ile ilgili bir temel davranış kalıbı kazandırmak için içinde olunan durum ne olursa olsun bundan yararlanmak anlamına geliyormuş bu kelime.

Bugün vardığımız Linz şehrindeki tarihi mekanları gezdikten sonra aslında durmayacağımız halde bize el sallayan bir dönerci abinin yanında duruyoruz. Bizi ve Türk bayrağını görünce sohbet etmek istemiş. Ismarlanan ayranlar eşliğinde Türkiye’den, bisikletli yaşam kültüründen, "ayu" ( avusturya ) daki yaşamdan, bu dönerci abinin televizyonda gördüğü bisikleti ile Japonya’ya kadar giden benim de msn de bir kaç kere sohbet ettiğim beni önceleri hiç kestirmediğimiz saçlarımdan dolayı kız çocuğu sanan Gürkan Abi'den bahsediyoruz.

Sohbet güzel fakat yol bizi bekler diye ayrılıyoruz buradan. Linz şehrini turistlere gezdiren minik sarı treni ilgiyle izliyorum. Bugüne kadar gördüğüm en güzel minik tren bu. Ben sürekli "mavvi" desem de aslında çok sevimli sarı tonlarına boyanmış.

Akşamüstü yine hava kapatıyor, yağış başlıyor hafiften. Ben römorkumdayken bizimkiler yeni yapılan taşkın önleme inşaatlardan dolayı değişmiş olduğunu ancak şimdi öğrendikleri rotalarında, kalacağımız yere ulaşmak için zikzaklar çizmeye başlıyorlar.

Bu sırada babamın yanında bir araç yavaşlıyor, camını açıyor ve dost bir ses "hele yoksa siz Türk'sünüz " diyiveriyor. Konuşma sohbete dönüşüp burada ayaküstü yetinemeyeceğimizi anladığımızda Metin ( Taluk ) abi kendi evinde kalabileceğimizi ve orada muhabbete devam etmemizi çok istediğini söylüyor.

Türk bayrağını görünce önce inanamamış Metin abi. Türkiye'ye giden yabancı insanlar sanmış yine de bir selam göndermek istemiş. Sonra babamın bıyığını görünce "yahu bunlar bizden" demiş kendi kendine.

Metin abi arabası ile önde gidiyor ve dönüşlerde flaşörlerini yakarak bizi bekliyor, biz yetiştiğimizde bir sonraki sapağa kadar bu şekilde devam ederek eve kadar ulaşıyoruz.

Bisikletleri ve römorku bodruma koyduktan sonra Metin abi misafirleri için seferber oluyor. Bize elinde ve evinde ne varsa açıyor. Bugün gördüğümüz taşkın inşaatları belki de bizi yolumuzdan etmeseydi tanışamayacaktık onunla.

2002 yılındaki büyük sel felaketi onun hayatını da baştan sonra değiştirmiş. Ailesi ile yaşadıkları büyük çiftliklerinin elinde kalan son fotoğraflarında suyun 2 katlı büyük binanın neresine kadar geldiğini gösteriyor Metin abi. Tam anlamıyla bir felaket.

Bizim gördüğümüz inşaatlarda böyle bir felaketin tekrarını önlemek için yapılan setler ve duvarlarmış. Bisiklet yolları genelde bu setlerin üzerinde devam ettiği için dün biraz karışmış yollar.

Sular her şeyi silip süpürmüş ama insanların umutlarını alıp götürememiş. Metin abi hayata hala pozitif bakan, geleceğe yönelik umutları taze bir kişi. Ailecek her şeye yeniden başlamışlar, hayatlarını sil baştan inşa etmeye devam ediyorlar.  Ondan aldığımız pozitif enerji ile yolumuza devam edeceğiz. O da bizden ve azmimizden etkilendiğini söylüyor.

Bizimkiler beni yatırdıktan sonra daha neler konuştular bilmiyorum. Hoş bir tesadüf güzel bir sohbet olarak uzun saatler devam etmiştir sanıyorum.

30 Temmuz
"İpet Cına"

Aramıza Katılın

Bebek.com Ailesine Hoşgeldiniz!

• Bebeğim Var
• Hamileyim

5000'e yakın isim seçeneği ve anlamlarıyla birlikte arayabilirsiniz...