HAYIR demenin sihri

Hayır, sözünü aslında pek de sevmeyiz. Çünkü olumsuzdur. Ardından bir çatışma gelecekmiş hissi verir. Oysa “uğraştırma beni” hissiyatından bir evet ne kadar da kolaydır. Yüz güldürücüdür. (04 Mart 2011 Cuma)

Böyle bakınca her şey çok masum ama ben şimdi sizi çok farklı bir pencereden bakmaya davet edeceğim.

Bu pencere aslında bizim anne baba olarak çocuk yetiştirirken- özellikle de günümüz dünyasında çocuk büyütürken- kaygılarımızın, korkularımızın da penceresi. Hepimiz biliyoruz ki onları belli bir yaşa kadar koruyabiliriz. Sonrasında güvenli kollarımızdan elbette uçacaklar. İşte o zaman geldiğinde; kendilerini korumayı bilerek uçmaları lazım. Bu noktada “hayır” demenin ne kadar önemli olduğunu hiç düşündünüz mü? Bugün “akran baskısı” denilen olay temelde arkadaşlara hayır diyememek değil mi? Ardından denilmesi gereken bir dolu hayır daha var. Uygun olmayan bir davranış teklifine hayır. Uzatılan sigaraya veya uyuşturucuya hayır. Tüm çocuklardan uzak olsun, tüm o kötü niyetli insanlara hayır…

Hayır diyebilmek yeri geldiğinde hayatta gereksiz yere aldığımız yüklere dur demek için de önemli. Yöneticimize hayır diyebilmek, eşimize, annemize, kayınvalidemize, arkadaşımıza… “Yüzüm tutmadı hayır diyemedim” yüzünden ne çok gereksiz iş üstleniyoruz bir düşünsenize. Bu döngüyü kırabilmek için de hayır demeyi öğretmek lazım çocuklara.

Bu iş kolay gözükse de aslında oldukça zor. Çünkü hayır diyebilmek, hayır denildiğinde nasıl tepki gösterileceğini öğretmekten ve karşımızdakinin tepkisini de yönetmekten geçiyor. Bunu öncelikle kimden öğreniyorlar? Bizden!

Sofraya gel. Hayır!
Bunu giy. Hayır!
Yemeğini ye. Hayır!
Hadi uyu. Hayır!
TV’ yi kapat. Hayır!

Tanıdık geliyor mu? Her gün yaşadığımız çatışmalar. Bizim onların bu “hayır”larıyla baş etme yollarımız aslında önemli bir öğreti.

Diğer taraftan, onların bizden istediklerine verdiğimiz cevapların ne kadarı evet ne kadar hayır?

Şeker yiyebilir miyim?
Bugün geç yatabilir miyim?
Yeni bir oyuncak alabilir miyim?

Israr, diretme, ağlama sızlama... Sonuçta başta verilen hayır cevabının ardında ne kadar durabiliyoruz? Kolaya kaçıp, “bu seferlik evet”e dönüyor mu? “Uğraşamayacağım ne yaparsan yap” oluyor mu? Rol model olarak bizi izleyen çocuğumuz, hayırlarının arkasında nasıl duracağını yeterince görebiliyor mu?

Bence detayıyla her ailenin gözden geçirmesi gereken bir konu bu. Başta bahsettiğim sebeplerden ötürü. Aman sakın yanlış anlaşılmasın; her şeye hayır deyin filan demiyorum. Aksine iş ortağımın “çocuğunuza daha çok evet deyin daha az hayır!” sözüne yürekten katılıyorum. Ancak bu, koyduğunuz kurallar ve çizdiğiniz sınır içindeki evetler… Yani pozitif disiplindeki evet dünyası…

Karmaşık değil mi? Ebeveyn olmanın kolay olduğunu söyleyen olmuş muydu size?

Figen Küçükkoner Kırca
www.lifefocus-tr.com
figen.kirca@lifefocus-tr.com