İyi uykular bebekler (2)
Çocuklarımız zaman zaman yanımızda yatmak isteyebilir ve yatmalıdır da. Çocuklarımız yanımızda bizim sıcaklığımız ve bizden aldığı duygular ile kendini güvende hisseder.
Çocuğumuz bizim yanımızda yatmalı mı, yatmamalı mı?
Çocuklarımız zaman zaman yanımızda yatmak isteyebilir ve yatmalıdır da. Çocuklarımız yanımızda bizim sıcaklığımız ve bizden aldığı duygular ile kendini güvende hisseder. Küçükken hatırlıyorum da, ben ya da kardeşim olsun ne zaman annemin yanına gitsek bizi hep yanına alırdı. Onun kokusunu duyar kendimi çok iyi hissederdim. Küçüklüğümde beynime kazınmış olan bu koku ne zaman annemi özlesem burnumda kokardı. Başka bir şehire göreve gittiğim zaman annemin sürekli yanı başımda olduğunu hissettim. Bu yüzden ben de kızımı kendi yatağımda, onunla birlikte yan yana yatarak uyuttum. Her akşam düzenli biçimde aynı saatte pijamalarımız giyerdik. Daha sonra oda ışığını loş ışık yapardık. Ben onunla konuşur ve bir taraftan da masajını yapardım. Alnına, yanaklarına, kulak çevresine, karnına, bacaklarına. Kızım daha 15 dakika bile geçmeden uykuya dalardı.
Bebeklerimize dokunalım ve okşayalım. Yeni doğmuş bir bebeğin henüz çevresini tanımadığı bir dönemde, odasında yalnız başına yatması bana pek uygun gelmiyor. Biraz empati yapın ve kendinizi bebeğinizin yerine koyun. Sizin hoşunuza gider miydi?
Bazı kitaplarda da bebeği uykuya alıştırmada bebeğin ağlayarak uyuması fikri yer alıyor. Bence bu bir yöntem olmamalı. Karın kasları daha güçlenmemiştir. Bebek o kadar çok ağlar ki kasık ya da göbek fıtığı olabilir. Fıtık bebeğin ya çok ıkınmasından ya da çok ağlamasından olur.
Bebeğimin bağıra bağıra fıtık olacağına, yanında ona sarılarak uyumak benim için de büyük bir zevktir. Ben onun bebek kokusunu seviyordum, o benim anne kokumu. Ben anne olmanın zevkini çıkarıyordum, o da benim kendisine dokunmamın keyfini yaşıyordu.
İki yaşına geldiği zaman kızımın odasını ayırdık ama her akşam yine bizim yatağımızda uyuyor, babası kucağına alarak onu odasına taşıyordu. Kızımın odasında uyuma alışkanlığı kazanmasını bir oyun haline getirdiğimiz için hiçbir sorun yaşamadık. Sabah uyandığında, "Baba dün akşam sen beni yine taşıdın mı?" diye soruyordu. Biz de "Evet, taşırken seni hep öptük çok tatlıydın, neredeyse seni yiyecektik." diyorduk.
Gece yastığını alarak yanımıza gelirdi. Ne kadar yorgun olsak da hiç bir zaman "Senin burada ne işin var? Hadi git odana, uyu." gibi söylemlerde bulunmadık. Kızım ne oldu diye sorduğumuzda; ben uyandım, odamda canım sıkıldı ve sizi özledim derdi. Hemen yanımıza yatar ve rüyasında güldüğünü izlerdim.
Şimdi 9 yaşında oldu. 7 yaşından beri yanımıza hiçbir şekilde gelip yatmıyor. Küçük yaşlarda anne-babasının yatağında uyumuş olması onda alışkanlık yaratmadı. Hatta babası nöbetçi olduğu zaman bile benimle yatması için onu neredeyse zorla ikna ediyorum. Kızımı kendisine güveni sonsuz, ne istediğini bilen ve anne-babasının sürekli yanında olduğunu hisseden bir çocuk olarak görüyorum. Size de bebeğiniz ile uyku dahil her anınızı değerlendirmenizi öneriyorum. Bu duyguları sizden başka kimse ona veremez. Sadece biraz sabırlı olun ve keyfini çıkartın.
Bebeklerinize ve size tatlı uykular ve güzellikler dilerim.
Sevgilerimle,
Sevgi Üskül
Yorumlar
2. yazınızı okumadan 1. yazınızı okuyup yorum yazdım ve şimdi 2. yazınızı okuyunca ne kadar doğru yaptığımı anladım...:))
Sizde Yorum Yapın!
Yorum yazabilmeniz için üye girişi yapmanız gerekmektedir.Üye girişi yapın veya kayıt olun.
Bu kategorideki diğer konular
-
Bebeğinizin UykusuBebek Uyku Problemleri ve Çözümleri Uyku Alışkanlığı Bebeğinizin Uykusu
Aramıza Katılın
